My name is Jayesh Modi and I will provide here knowledge of std 9 and std 10 teachings for Gujarat' student, motivational quotes, pranic healing, Hindi, Gujarati, osho, Jiddu Krishnamurthy, buddha teaching, forgiveness prayer, meditation on twin hearts,gseb.org,teacher,results, students homework status,lessions

Jayesh Modi

live a life with purpose and joyfully

Jayesh Modi

During teaching

Showing posts with label વૃક્ષો નું મહત્વ. Show all posts
Showing posts with label વૃક્ષો નું મહત્વ. Show all posts

Sunday, July 19, 2026

નિબંધ : વૃક્ષ વાવો, પર્યાવરણ બચાવો

 



નિબંધ

વૃક્ષ વાવો, પર્યાવરણ બચાવો


"વૃક્ષ વાવો, પર્યાવરણ બચાવો" – આ સૂત્ર આજે પૃથ્વી પરના પર્યાવરણની જાળવણી માટે જીવનમંત્ર સમાન બની ગયું છે. પર્યાવરણમાં સતત પરિવર્તન આવી રહ્યું છે અને તે અનેક પડકારોનો સામનો કરી રહ્યું છે, જે તેની ટકાઉપણાને જોખમમાં મૂકે છે. આબોહવા પરિવર્તન, વનનાબૂદી, પ્રદૂષણ અને કુદરતી વસવાટસ્થાનોનો વિનાશ જેવી અનેક સમસ્યાઓ આજે પર્યાવરણ સામે પડકારરૂપ બની છે.


વૃક્ષો આપણા માટે સૌથી મહત્વપૂર્ણ કુદરતી સંસાધનોમાંના એક છે. તેઓ પર્યાવરણની અનેક સમસ્યાઓને ઘટાડવામાં મહત્વપૂર્ણ ફાળો આપે છે. તેથી વૃક્ષારોપણ એ પર્યાવરણનું સંરક્ષણ કરવાનો એક સરળ, સસ્તો અને અસરકારક ઉપાય છે.


વૃક્ષો કુદરતની શોભા છે. આદિકાળથી માનવજીવન પ્રકૃતિ સાથે અવિભાજ્ય રીતે જોડાયેલું રહ્યું છે. આપણા ધર્મગ્રંથોમાં પણ વૃક્ષોના મહત્વનું સુંદર વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. વડ, પીપળો અને તુલસી જેવા વૃક્ષોની પૂજા કરવામાં આવે છે. આ વૃક્ષોનું ધાર્મિક મહત્વ જેટલું છે, એટલું જ તેમનું વૈજ્ઞાનિક મહત્વ પણ છે.


વૃક્ષોને પૃથ્વીનાં ફેફસાં કહેવાય છે. તેઓ વાતાવરણમાંથી કાર્બન ડાયોક્સાઇડ શોષી લઈને ઓક્સિજનનું ઉત્પન્ન કરે છે, જે તમામ જીવસૃષ્ટિના અસ્તિત્વ માટે અનિવાર્ય છે. ઉપરાંત, વૃક્ષો ગ્રીનહાઉસ વાયુઓનું પ્રમાણ ઘટાડીને આબોહવા પરિવર્તનની અસર ઓછી કરવામાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવે છે.


પ્રકાશસંશ્લેષણની પ્રક્રિયા દ્વારા વૃક્ષો કાર્બન ડાયોક્સાઇડને કાર્બનિક પદાર્થોમાં રૂપાંતરિત કરે છે અને ઓક્સિજનને વાતાવરણમાં મુક્ત કરે છે. આ પ્રક્રિયા પર્યાવરણનું સંતુલન જાળવવામાં તેમજ માનવજીવનને સુરક્ષિત રાખવામાં ખૂબ જ ઉપયોગી છે.


જમીનનું ધોવાણ અટકાવવામાં પણ વૃક્ષોનું મહત્વનું યોગદાન છે. તેમના મૂળ જમીનને મજબૂત રીતે જકડી રાખે છે, જેના કારણે વરસાદ કે પવનથી જમીન ધોવાઈ જતી નથી. ઉપરાંત, ખરી પડેલાં પાંદડાં અને ડાળીઓ જમીનમાં ભળીને તેની ફળદ્રુપતા વધારવામાં મદદ કરે છે. તંદુરસ્ત પરિસ્થિતિતંત્ર (ઇકોસિસ્ટમ) માટે ફળદ્રુપ જમીન અત્યંત આવશ્યક છે.


વૃક્ષો વન્યજીવન માટે આશ્રયસ્થાન પૂરું પાડે છે. તેઓ પક્ષીઓ, સસ્તન પ્રાણીઓ, જંતુઓ અને અન્ય અનેક જીવો માટે નિવાસસ્થાન બને છે. ઉપરાંત, ફળો, બીજ, પાંદડાં અને ફૂલો દ્વારા તેઓ પ્રાણીઓ માટે ખોરાક પણ પૂરો પાડે છે. વૃક્ષો વિના અનેક પ્રજાતિઓનું અસ્તિત્વ જોખમમાં મુકાઈ જાય અને સમગ્ર પરિસ્થિતિતંત્ર પર ગંભીર અસર થાય.


જળસંરક્ષણમાં પણ વૃક્ષોની મહત્ત્વપૂર્ણ ભૂમિકા છે. તેઓ જમીનમાંથી પાણીનું શોષણ કરીને બાષ્પોત્સર્જનની પ્રક્રિયા દ્વારા તેને ફરી વાતાવરણમાં પહોંચાડે છે, જેના કારણે જળચક્રનું સંતુલન જળવાઈ રહે છે. આ પ્રક્રિયા દુષ્કાળ અને પૂરની પરિસ્થિતિને નિયંત્રિત કરવામાં પણ મદદરૂપ બને છે. "જળ એ જ જીવન છે" — આ ઉક્તિનું મહત્વ આપણે સૌ જાણીએ છીએ.


વૃક્ષારોપણ પ્રદૂષણ ઘટાડવાનો પણ એક અસરકારક ઉપાય છે. વૃક્ષો નાઇટ્રોજન ઓક્સાઇડ, એમોનિયા અને સલ્ફર ડાયોક્સાઇડ જેવા હાનિકારક પ્રદૂષકોને શોષી લે છે. ઉપરાંત, તેઓ હવામાં રહેલા ધૂળના સૂક્ષ્મ રજકણોને ગાળી હવાને વધુ શુદ્ધ બનાવે છે. ખાસ કરીને શહેરી વિસ્તારોમાં વધુમાં વધુ વૃક્ષારોપણ કરીને વાયુપ્રદૂષણમાં નોંધપાત્ર ઘટાડો કરી શકાય છે, જે માનવ સ્વાસ્થ્ય માટે અત્યંત લાભદાયક છે.


નિષ્કર્ષ:

વૃક્ષો માત્ર કુદરતની શોભા નથી, પરંતુ સમગ્ર જીવસૃષ્ટિના જીવનનો આધાર છે. તેથી દરેક વ્યક્તિએ દર વર્ષે ઓછામાં ઓછું એક વૃક્ષ વાવવું, તેનું જતન કરવું અને અન્ય લોકોને પણ વૃક્ષારોપણ માટે પ્રેરિત કરવું જોઈએ. "વૃક્ષ વાવો, પર્યાવરણ બચાવો" એ માત્ર સૂત્ર નહીં, પરંતુ આપણી સામૂહિક જવાબદારી છે.



Share:

Saturday, April 1, 2017

वृक्षों की उपयोगिता

वृक्षों की उपयोगिता
पाठकों, ये तो आप सभी जानते हो कि वृक्ष हमारे जीवन के लिए बहुत उपयोगी होता है। जहाँ वृक्ष होते हैँ वहाँ का प्राकृतिक वातावरण अलग ही होता है। वृक्ष होने पर वातावरण शुद्ध होता है। ये हमारे द्वारा छोङी गई कार्बन-डाई-ऑक्साईड गैस को ग्रहण करते हैं और ऑक्सीजन गैस छोङते हैं। सोचो, अगर वृक्ष ना हो तो हमारे द्वारा छोङी गई कार्बन-डाई-ऑक्साईड को कौन ग्रहण करेगा? पूरे वातावरण में जब कार्बन-डाइ-ऑक्साइड फैल जाएगी तो हमारे लिए सांस लेना मुश्किल हो जाएगा और हम मर जाएँगे। मानसून भी वृक्षों पर ही निर्भर करता है। जहाँ ज्यादा मात्रा में वृक्ष होते हैं वहाँ बरसात भी ज्यादा होती है और जहाँ कम मात्रा मेँ वृक्ष होते हैं वहाँ बरसात भी कम होती है। वृक्षों से बहुत सी जीवनोपयोगी वस्तुएँ मिलती हैं, जैसे – इमारती लकङी, जलावन, चारा, फर्निचर, फल, औषधि, छाया आदि। वृक्षों से ही पर्यावरण का निर्माण होता है। पहले हर गाँव के आस पास जंगल होता था और उसी जंगल को बचाने के लिए बहुत मशक्कत करनी पङती है। जिनके कंधों के ऊपर जंगलों को बचाने की जिम्मेदारी सौंपी गयी है वे ही जँगलों को कटवाने में सहायक हो रहे हैँ।
जंगलों की कटाई करके वहाँ उद्योग धन्धे लगाये जा रहे हैं, खदानें खोदी जा रही हैं, रेलमार्ग व सङक मार्ग विकसित किए जा रहे हैं। ज्यादा खेती योग्य भूमि बनाने के लिए वृक्षों की कटाई की जा रही है। जलावन व फर्निचर के लिए अन्धाधुंध वृक्ष काटे जा रहे हैं लेकिन उनके बदले कोई भी एक वृक्ष लगाने को तैयार नहीं है। किसी को मारना बहुत आसान होता है पर किसी पालना बहुत मुश्किल होता है, इसीलिए लोग वृक्षों को काट तो लेते हैं पर उसकी जगह एक वृक्ष लगा नहीं सकते।
आज शहरों में जिस तरह से निर्माण कार्य चल रहा है उससे प्रकृति को नुकसान ही हो रहा है। आधुनिक विकास की नींव प्रकृति के विनाश पर ही रखी जाती है। बङी-बङी इमारतें बनाने के लिए खेती की जमीन का इस्तेमाल किया जा रहा है जिससे वहाँ खङे पेङ-पौधे भी काटे जा रहे हैं।
अब शहरों में लोग अपने-अपने घरों में गमलों में छोटे पौधे लगा रहे हैं। लेकिन इन छोटे पौधों से क्या होता है। छोटे पौधे सिर्फ सजावट कर सकते हैं पर आपके स्वास्थ्य की रक्षा नहीं कर सकते। आज आम शहरियों में बङी बङी बिमारियाँ घर कर गई हैं जो पर्यावरणीय नुकसान के कारण ही है। जब हमें स्वच्छ प्राण वायु नहीं मिलेगी तो बिमारी तो लगेगी ही।
बरसों पहले राजस्थान के खेजङली गाँव में पेङों को ठेकेदारों से बचाने के लिए गाँव वालों नें पेङों के साथ लिपटकर अपनी कुर्बानी दी थी। आज सिर्फ वही विश्नोई समाज पेङों के संरक्षण की बात करता है, बाकि को इससे कोई मतलब नहीं है। पेङ कटे या बचे पर उनका विकास होना चाहिए।
हमारे प्राचीन मनीषियों नें भी पेङों के संरक्षण की पुरजोर वकालत की है। हमारे प्राचीन विद्वान इस बात को जानते थे कि वृक्षों के बिना जीवन संभव नहीं है। तभी तो उन्होंने हमारे जीवन में हर व्रत या पर्वों को वृक्षों से जोङा है।
वृक्ष के महत्त्व को बताते हुए मत्स्यमहापुराण में एक कथा आती है। जब शिव-पार्वती का विवाह हुआ था तब बहुत दिनों तक शिव-पार्वती का समागम नहीं होने के कारण पार्वती जी को कोई सन्तान नहीं हुई। इस कारण माता पार्वती तरह-तरह के बच्चों के खिलौने बनाकर खेला करती थी। पहले उन्होंने गजमुख की आकृति वाले बच्चे का निर्माण अपने शरीर के मैल से किया। फिर इसमें प्राण डालकर ब्रह्मा जी नें इसे गजानन या गणेश का नाम दिया। फिर उन्होंने वृक्ष के पत्तों को पीसकर उसका एक खिलोना बनाकर उससे खेलने लगी तो ब्रह्म ऋषियों नें आकर कहा कि-'हे माता! आप ये कर रही हैं? आपको तारकासुर का वध करने के लिए बलशाली बच्चा उत्पन्न करना था और आप यहाँ खिलौने बनाकर खेल रही हैं।'
तब पार्वती जी नें उनसे कहा कि –

एवं निरुदके देशे यः कूपं कारयेद् बुधः।
बिन्दौ बिन्दौ च तोयस्य वसेत् संवत्सरं दिवि।। (511)
दशकूपसमा वापी दशवापीसमो ह्रदः।
दशह्रदसमः पुत्रो दशपुत्रो समो द्रुमः।।
एषैव मम् मर्यादा नियता लोक भावनी।। (512)

अर्थात् – 'हे विप्रवरों। इस प्रकार के जल रहित प्रदेश (कैलाश) में जो बुद्धिमान पुरुष कुआँ बनवाता है, वह कुएँ के जल के एक-एक बूँद के बराबर वर्षों तक निवास करता है। इस प्रकार दस कुएँ के समान एक बावङी, दस बावङी के सदृश एक सरोवर, दस सरोवर की तुलना में एक पुत्र और दस पुत्रों की तुलना में एक वृक्ष माना गया है। यही लोकों का कल्याण करने वाली मर्यादा है, जिसे मैं निर्धारित कर रही हूँ। (मत्स्यपुराण-अध्याय 152, श्लोक 511 व 512)

इस प्रकार एक वृक्ष को दस पुत्रों के समान बताया गया है। यानि जितना पुण्य दस पुत्रों को उत्पन्न करने पर होता है उतना ही पुण्य एक वृक्ष लगाने पर होता है। 
---------------------------------------------------------
www.jayeshmodi.com
jayeshmodi@yahoo.com
---------------------------------------------------------
   
Share:

નિબંધ : વૃક્ષ વાવો, પર્યાવરણ બચાવો

  નિબંધ વૃક્ષ વાવો, પર્યાવરણ બચાવો "વૃક્ષ વાવો, પર્યાવરણ બચાવો" – આ સૂત્ર આજે પૃથ્વી પરના પર્યાવરણની જાળવણી માટે જીવનમંત્ર સમાન બન...

Papers for exam


Search This Blog

Ads Section

Breaking Ticker

Featured Section

Labels